Duyuyor Musun Lavi

Damien Rice - Back to Her Man

Hey Lavi duyuyor musun?

Tüm bu sancılı yağmurun altında ruhumuzdan yayılan çığlıkları.

Ve hissediyor musun çevremizde dans eden bütün o hayaletlerin varlığını?

Bu yağmur geride sadece kemiklerimiz kalıncaya dek yağacak öyle değil mi?

Nasırlı elleriyle gitarın tellerini tane tane çalarken,

Hayatımızın fon müziğini besteleyen bu yabancı da kim?

Yüreğimizin sesi nasıl olur da onun nefesiyle notalara karışır?

Bu onun da canını acıtıyor olmalı,

Belki de bütün aynaları parçalayıp onu özgür bırakmalı...

Hadi ardına dönüp bakmayı bırak çünkü adımlarım yorgun.

Bu gölgelerle dolu yabani topraklarda yürürken biraz dikkatli olmalı insan.

Bir kez düştüğümde kalkacak gücü bulamayabilirim.

Bu yüzden durmadan yola devam ediyorum ruhum  her an biraz daha kanarken.

Günler geceler, yer ve gökyüzü arasında burada yağmurda boğuluyorken.

Sonu gülme krizlerine dönüşen ağlamalarımı görmezden gel Lavi.

Seni de gölgelere sürüklemek istemem...

Şimdi çıldırmış gibi akarken gözyaşlarım bulutlardan,

Müziğin ritmini biraz daha arttırmalısın.

Böylece haykırışlarım bir sanat eserine dönüşebilir belki.

Kuzgunlar karanlık gökyüzünde üzerimizde dönerken,

Avuçlarımdaki çakıl taşlarına tutunuyorum.

Söylesene hangi çıldırmış aptal yazdı bu berbat romanı?
Bırak sayfalar rüzgarla dağılıp uçsun.

Nefesim daraldıkça avuçlarımda kıvılcımlar yaratıyorum.

Kendimle beraber her şeyi yakmamak için,

Gülümsemeyi hatırlamama yardım etmelisin Lavi.

Kuzgunlar ve hayaletler dans etmeye devam ederken,

Ve ufukta güneş hala doğabilecekken,

Bu soğuk ve yağmurla dolu dünyada hala adım atarken,

Tüm hücrelerim ölüyor gibi hissetsem de

Bana gülümsemeyi hatırlatmalısın.

Hadi gülümse Lavi...

Benimle birlikte...

Avuçlarımızdan kıvılcımlar yaratıp tüm bu çürümüş dünyayı yakarken,

Ve dans ederken yağmur altında,

Saçlarım ve yüzüm bulutlar aşkına sırılsıklamken!

Benimle kahkaha at çıldırmışçasına...

Bırakalım etrafımızdaki bütün gölgeler küle dönüşsün...

Not: Yukarıda paylaştığım şarkıyı dinlerken bir kez daha okumanızı tavsiye ederim. Sözlerin alakası olmasa da duygu durumu beklediğim şekilde etkili bir ruhsal sarsıntı yaratıyor. Şuan ne dediğimi bilmiyor olabilirim evet :) Ama yazdığım şiir bir Damien Rice şarkısıymış gibi okumanızı isterim.

S..

Pozitif Enerji?

  Fark ettim ki mutluluktan korkuyormuşum ben. Ne kadar çok sevinç varsa ardından o kadar yoğun bir hüzün gelir derlerdi, doğruymuş. Eskiler bilir de konuşurmuş...

  Çok ağlama bir felaket uğrar..

  Çok gülme iki misli ağlarsın...

  Ee, ben neresinde kazançlı çıkacağım bu düzenin?

  Gökyüzüne saldığım pozitif enerjinin frekansını mı bozdular nedir, evren beni birkaç gündür yanlış anlar oldu. Mutluluğun, sevincin kalıcı olmasını sağlayan bir tembih sözü yok mudur ki büyüklerimizin? 

  Bir gün yaşlandığımda genç birini karşıma alıp "Çok hüzünlenme başına bir mutluluk gelir" demek istiyorum. Böylece var olagelen kötücül frekanslı düşünceleri silmede bir adım atmış olurum belki..

  Bu arada teknolojiden nefret, nefret, nefret, nefret edesim var! Bu kadar gelişmişken nasıl olup da hayatı kolaylaştırmada bu kadar geride kalıyor anlamıyorum. Teknolojiyi geliştiren, kullanan, tasarlayan kişilerin görüşü bu kadar dar olmak zorunda mı?

  Çabuk geçmesi beklenen negatif bir mevsimin varlığını fark eden bendeniz, yalnızca birkaç gün sürmesi öngörülen depresif yağmurlardan kaçmaya çalışıyorum.. Kaçış manevralarım pek mükemmel değil fakat simsiyah bulutlara yaptığım saldırılar oldukça etkili gibi. 

  Çok geçmeden yağmuru durup, bulutlar dağılıp, mevsim değişmeli..

~Sessizgemi~

~Bana Benzese Gökyüzü~

Yağmurlar dökse bulutlar üzerime;

Damla damla,

Haykırışlarla dolu.

Kimsesiz ve biçare olsa,

Bana benzese gökyüzü.

Hayata tutunmaya çalışırken

Kanayan, parçalanan tırnaklarımı

Benim yerime söküp alsalar,

Dünyanın derinliklerine gömseler de

Ruhumu acıdan kurtarsalar.

Günlerce ağlasam,

Toprak, matemimle çamurlara karışsa.

Her hıçkırıkla,

Ciğerlerimi ezen taşlardan kurtulsam.

Nefes alsam, alabilsem yeniden...

Ey dünyadaki tüm kedere inat gülümseyen güneş!
Son nefesime dek savaşsam,
Kanayan ellerime inat sarılsam hayata;
O zaman bir tebessümünü hak eder miyim,
Gözlerimi sonsuzluğa kapatmamın
Saniyeler öncesinde...

~Sessizgemi~

Sessiz Kelimelerle 'Seni Seviyorum'

Hayat Çok Tuhaf

Sessiz Kelimelerle ‘Seni Seviyorum’

Elli ikinci katta bulunan evinin sade bir zevkle döşenmiş salonunda, bir duvarı boydan boya kaplayan ve dışarıdaki bomboş gökyüzünü altınımsı bir pembelikle ısıtan güneşi pırıl pırıl yansıtırken enfes bir tabloya dönüşen pencereye bir adımlık mesafede durmuş, gökyüzünün derinliklerini seyrediyordu. Güneşin ve çeşitli kuşların fotoğrafını çekmek onun için inanılmaz bir zevk olmuştu her zaman. Fakat elleri boynuna astığı makinede hazır beklese de aklı başka yerlerdeydi bu sabah. Başı her zamankinden daha kötü sızlıyor, adeta parçalanıyordu ama düşündüğü konu bu değildi. Birkaç dakikadır düşünebildiği tek şey hayatındaki önemli birkaç andı.